Ogólny stan zdrowia publicznego w Holandii wydaje się być dobry. Średnia długość życia stale rośnie, a większość ludzi czuje się zdrowa i nie jest ograniczona ograniczeniami aktywności. Jednak społeczeństwo holenderskie stoi również przed szeregiem poważnych wyzwań na przyszłość. W pewnym stopniu jest to odwrotna strona wcześniejszych sukcesów: wraz ze wzrostem liczby osób starszych proporcjonalnie wzrasta również liczba osób zmagających się z chorobami przewlekłymi i problemami społecznymi, takimi jak samotność. Jeśli te problemy się kumulują, starsi ludzie mogą stać się bezbronni. W nadchodzących dziesięcioleciach nie tylko będzie rosła liczba wrażliwych osób starszych, ale także wzrośnie nagromadzenie problemów zdrowotnych i społecznych wśród osób o niższym statusie społeczno-ekonomicznym. Oto niektóre z głównych ustaleń holenderskiego badania prognozowania zdrowia publicznego (PHFS) 2018 przeprowadzonego przez RIVM. Czteroletni PHFS zapewnia wgląd w najważniejsze wyzwania społeczne dla zdrowia publicznego i opieki zdrowotnej w Holandii.
Autor: Henk Hilderink i Marieke Verschuuren
Wyzwania starzejącej się populacji
PHFS-2018 pokazuje, że w ciągu najbliższych 25 lat skutki starzenia się społeczeństwa będą miały coraz większy wpływ na społeczeństwo, tak jak ma to miejsce w większości krajów europejskich. Coraz więcej osób osiąga bardzo podeszły wiek, co skutkuje rosnącą liczbą osób starszych. W rezultacie w przyszłości więcej osób będzie cierpieć na choroby przewlekłe, takie jak artroza, bóle szyi i pleców, nowotwory, choroby układu krążenia i cukrzyca. W 2040 r. liczba osób z artrozą i otępieniem podwoi się w porównaniu z 2015 r. Wzrośnie także wielochorobowość – cierpiąca na wiele chorób jednocześnie. Poza chorobami przewlekłymi osoby starsze często borykają się również z takimi problemami jak upadki, problemy z pamięcią, zaburzenia widzenia i słuchu, ograniczenia w codziennym życiu, nietrzymanie moczu, samotność oraz polifarmacja (stosowanie wielu leków jednocześnie). Kumulacja tych problemów zwiększa podatność, zwłaszcza wśród osób starszych. Mogą sobie radzić przez dość długi czas, ale drobne zmiany mogą wystarczyć, aby zachwiać równowagę w ich życiu. W przyszłości ludzie są bardziej 
Kumulacja problemów – i jak sobie z nimi radzić
Problemy często kumulują się także u osób gorzej wykształconych. Oprócz niezdrowego stylu życia mają też więcej problemów społecznych, takich jak bezrobocie i ubóstwo. Negatywne skutki wynikające z przyszłych zmian na rynku pracy, takich jak automatyzacja robotów i cyfryzacja, dotykają przede wszystkim mniej wykwalifikowanych pracowników, a tym samym pogłębiają problem. Stres wynikający z problemów społecznych może mieć negatywny wpływ na styl życia. Zajęcie się podstawowymi przyczynami stresu, na przykład poprzez mediację pracowniczą lub doradztwo w zakresie zadłużenia, jest często lepszym sposobem na rozpoczęcie pomagania tej grupie w poprawie stanu zdrowia niż koncentrowanie się na czynnikach związanych ze stylem życia. Nagromadzenie problemów odgrywa rolę nie tylko w pojedynczych przypadkach, ale także w konkretnych dzielnicach. PHFS-2018 pokazuje, że zachodzi nakładanie się dzielnic o wyższej niż przeciętna częstotliwości niezdrowego stylu życia i dzielnic z większą liczbą problemów społecznych. W miastach postępująca urbanizacja i rosnące koszty mieszkaniowe pogłębią podział na dzielnice z przewagą wyższych dochodów i dzielnice z gospodarstwami domowymi o niższych dochodach. Może to zaostrzyć różnice zdrowotne.
Przygotowanie na przyszłość
Opisane powyżej trendy opierają się na założeniu, że przez najbliższe 25 lat podążamy naszym dotychczasowym kursem i nie podejmujemy żadnych dodatkowych działań. W ten sposób można zidentyfikować wyzwania społeczne na przyszłość. W oparciu o konsultacje z zainteresowanymi stronami, PHFS-2018 określił obiecujące kierunki działań w celu sprostania niektórym z tych wyzwań społecznych. Z konsultacji z zainteresowanymi stronami jasno wynika, że stojące przed nami wyzwania mają złożony charakter i wymagają zintegrowanego podejścia oraz wszechstronnego zaangażowania odpowiednich interesariuszy. Ponadto wymagają one szeroko zakrojonej współpracy: nie tylko między różnymi rodzajami pracowników służby zdrowia, ale także ponad podziałami zdrowia publicznego i opieki zdrowotnej. Doświadczenia pokazują, że ustanowienie takiego integracyjnego podejścia nie jest łatwe. Niemniej jednak w społeczeństwie robi się już bardzo dużo. Możemy nadal opierać się na tych wysiłkach, aby lepiej przygotować się na przyszłość.
Więcej informacji znajdziesz na stronie https://www.vtv2018.nl/en
