De COVID-19-pandemie zette ons aan het denken over werkgelegenheid en arbeidsomstandigheden en hoe die zich verhouden tot onze gezondheid en welzijn. Al voordat het coronavirus ons trof, was onze werk-privébalans niet erg gezond. Het werktempo was versneld, met hogere eisen, strakkere deadlines, talrijke resultaten en evenementen om bij te wonen en te organiseren. Dit had niet alleen gevolgen voor onze fysieke en mentale gezondheid, maar ook voor de gezondheid van onze planeet. Sinds COVID-19 is dit tempo enigszins veranderd. Thuiswerken werd voor velen de norm. Hierdoor konden we werk en huishoudelijke taken combineren, wat leidde tot een andere reeks gendergerelateerde uitdagingen. Toch bood het een flexibele maar productieve manier van werken. Thuiswerken is nu een nieuw recht geworden dat werkgevers en werknemers kunnen gebruiken in hun zoektocht naar een duurzamere, gezondere en plezierigere manier van werken.
Arbeidsomstandigheden en vaardigheden opbouwen
Veel werknemers zijn echter niet in staat geweest om thuis te blijven omdat hun beroep noodzakelijk werd geacht voor het functioneren van de samenleving – de zogenaamde 'essentiële werkers'. Deze werknemers zorgen voor een optimale werking van onze infrastructuur en diensten, zoals transport, voedsel, stadsreiniging, onderwijs, gezondheidszorg en sociale diensten. COVID-19 onthulde hoe we deze werknemers in theorie waarderen, maar niet in de praktijk; veel essentiële werknemers hebben te maken met slechte arbeidsomstandigheden en worden onvoldoende beloond, en sommigen leven zelfs onder de armoedegrens. Inkomen is een belangrijke determinant van gezondheid en naast de kwaliteit van het werk zullen ook de salarissen moeten worden herzien. Dit zal in de toekomst nog belangrijker worden, gezien de demografische veranderingen en het verwachte tekort aan arbeidskrachten. Het aanpakken van inkomensongelijkheid en bescherming van het minimumloon moeten hoog op de politieke agenda staan. We moeten investeren in het verbeteren van de omstandigheden in die banen die een basis vormen voor goed functionerende samenlevingen.
Ten slotte, terwijl de economie zich geleidelijk herstelt, zien we dat niet iedereen in gelijke mate profiteert. De competenties van langdurig werklozen, migranten en oudere werknemers blijven ondergewaardeerd. Ze zitten nog steeds zonder baan of werken in slechte omstandigheden, wat een negatief effect heeft op hun gezondheid en welzijn. Tegelijkertijd blijft de vorm van de arbeidsmarkt veranderen door technologie en digitalisering en de groene transitie. Investeringen in digitale geletterdheid, beroepsopleiding en rechtvaardig onderwijs zijn cruciaal om ervoor te zorgen dat iedereen aan boord blijft. Onderwijs en beperking van sociale achterstand zijn belangrijk voor ziektepreventie en gezondheidsbevordering. EuroHealthNet volgt daarom nauwlettend het EU-beleid en de programma's in 'bijscholing' en 'omscholing' en gerelateerde herstel- en veerkrachtplannen van haar lidstaten. We brengen ook veelbelovende praktijken samen met betrekking tot de verbanden tussen gezondheid en werkgelegenheid, zoals in onze recente Policy Precis 'De link maken: arbeidsomstandigheden, gezondheid en rechtvaardigheid'.
In deze editie
Deze editie van het EuroHealthNet-magazine concentreert zich op het bewijs over verbanden tussen werkgelegenheid en gezondheid en chronische ziekten, en behandelt enkele innovatieve projecten die in uitvoering zijn. Het is geweldig om te zien hoe steeds meer instanties voor de volksgezondheid en EuroHealthNet-partners projecten op dit gebied initiëren, aangezien werk belangrijk is voor de gezondheid. Ik hoop dat je het leuk vindt om hun artikelen te lezen.
Arbeidsmarkten, gezondheid en de pandemie
Public Health Scotland heeft sinds het begin van de pandemie de nadruk gelegd op de verbanden tussen arbeidsmarkten en gezondheid. We erkennen misschien de noodzaak van betere sociale bescherming om de gezondheid nu te beschermen, maar kunnen we de veranderingen van vandaag ook beschouwen als een kans voor een betere gezondheid in de toekomst? We leren over hun positie.
Van het Center for Global Health Inequalities Research leren we over thet laatste bewijs over gezondheid en werkgelegenheid. Het suggereert dat herstelplannen voor post-COVID gericht moeten zijn op niet-standaard contracten, schadelijke omstandigheden en beleid voor sociale bescherming moeten bevorderen om ongelijkheden op gezondheidsgebied te verminderen en NCD's aan te pakken
Sinds de komst van COVID-19 in Europa doet EuroFound onderzoek naar hoe de pandemie de manier waarop we werken en leven verandert. Ze ontdekten dat gender- en generatiekloven zijn toegenomen. Dit artikel geeft een overzicht van de bevindingen - en wat we ervan kunnen leren als we beginnen met herbouwen.
Risico's op het werk
Tijdens de pandemie is het werk voor migrerende landarbeiders in het zuiden van Italië niet gestopt. Ze leven vaak in precaire situaties en hebben beperkte toegang tot het gezondheidssysteem. Hoe kunnen we gezondheidssystemen voor migrerende werknemers ontwerpen? Een inspirerend project presenteert enkele ideeën.
Een andere groep essentiële werknemers die bij hun werk grote risico's lopen, zijn stadsschoonmakers. Ze beschermen onze gezondheid door onze straten en steden schoon en veilig te houden. Maar hoe worden ze zelf beschermd? Het MUC-project helpt werknemers om verantwoordelijkheid te nemen voor gezondheids- en veiligheidsmaatregelenen beoordelen welke veranderingen nodig zijn in training en opleiding.
Discriminatie is helaas nog steeds een probleem waar veel mensen in hun beroepsleven mee te maken hebben. Een groep in Frankrijk en Engeland kijkt naar obesitas, werkgelegenheid en discriminatie op de werkplek. Het helpt mensen met overgewicht om positieve veranderingen in hun leven aan te brengen en banen te openen. Een van de manieren waarop ze dat doen, is door samen te werken met recruiters om discriminatie op de werkplek aan te pakken.
Gezondheidsbevordering op de werkplek
Recent werk van het Europese samenwerkingsinitiatief de 'Joint Action' CHRODIS plus onderzocht hoe beleid en praktijken op de werkplek kunnen worden geïmplementeerd om chronische ziekten aan te pakken. We leren over een gratis toolkit voor werkplekken voor gezondheid, welzijn en participatie van werknemers. Het stelt werkplekken van elke omvang in staat om maatregelen te nemen die het welzijn en de gezondheid van werknemers bevorderen.
Als u eenmaal een goede praktijk voor gezondheidsbevordering op het werk heeft gevonden, hoe brengt u deze dan over naar een nieuwe omgeving? We horen over de ervaring van het overbrengen van een model van Italië naar Spanje – en de impact van de pandemie op de implementatie.
Verder lezen:
Kijken: Skills for Health: bij- en bijscholing voor een duurzaam herstel.
Lezen: De link leggen: arbeidsomstandigheden en gezondheidsgelijkheid
Luister: podcast- Het effect van de kluseconomie op de gezondheid van jongeren.
Alliantie De European Mental Health Alliance – Werk en werk
Caroline Costongs
Caroline Costongs is directeur van EuroHealthNet en expert in volksgezondheid en gezondheidsbevordering. Caroline leidt een multidisciplinair team dat werkt aan Europees en (sub)nationaal beleid, belangenbehartiging, onderzoek en capaciteitsopbouw om ongelijkheden op gezondheidsgebied aan te pakken. Caroline is actief in verschillende EU- en WHO-fora, adviesraden en verschillende EU-projecten, en is lid van de ICC – International Council for the European Public Health Conference.