In het hart van Swansea, een kuststad met 250,000 inwoners in Zuid-Wales, Groot-Brittannië, krijgt een voormalig warenhuis een nieuw leven. Daktuinen, groene terrassen en een kas met meerdere verdiepingen zullen boven energiezuinige appartementen verrijzen en bewoners de mogelijkheid bieden om hun eigen voedsel te verbouwen, gemeenschappelijke tuinen te onderhouden of zich te omringen met groen.
Dit is niet zomaar een stadsvernieuwing; het is biofiel ontwerp in de praktijk, waarbij de natuur een integraal onderdeel wordt van het stadsleven. Voor Europese steden die worstelen met stijgende temperaturen, overstromingen en toenemende ongelijkheid, biedt Swansea een uniek voorbeeld in het Verenigd Koninkrijk van hoe een gebouw in ontwikkeling, met groenvoorzieningen, gemeenschappelijke ruimtes en een duurzaam ontwerp, tegelijkertijd de gezondheid kan verbeteren, gemeenschappen kan versterken en de klimaatbestendigheid kan vergroten.
Onderzoekers Andrew H. Kemp, Lowri Wilkie en Kirsti Bohata van de Universiteit van Swansea vertellen ons meer over het Swansea Biophilic Living Project.
Een goede gezondheid hangt van meer af dan alleen de gezondheidszorg. In heel Europa is een goede gezondheid steeds meer afhankelijk van de plekken waar mensen wonen, werken, leren en spelen, en die omgevingen staan momenteel onder druk. Stijgende hitte in steden, overstromingen, luchtvervuiling en sociale ongelijkheid leggen de kwetsbaarheid van het stadsleven bloot, waardoor het ontwerpen van stedelijke ruimtes urgenter is dan ooit.
De gebouwde omgeving beïnvloedt gezondheid, gelijkheid en veerkracht, en heeft gevolgen voor het risico op chronische ziekten, mentaal welzijn en sociale contacten. Toch schieten steden voor veel stadsbewoners tekort.
Een gesprek met professor Sir Michael Marmot, een vooraanstaande autoriteit op het gebied van volksgezondheid, geroemd om zijn baanbrekende werk over sociale determinanten van gezondheid en het verminderen van gezondheidsongelijkheden, onderstreept het belang van dit onderwerp. Hij herinnert ons eraan dat een waardevol leven meer is dan voedsel, onderdak en sanitaire voorzieningen: het moet ook mogelijkheden bieden voor sociale vervulling en verrijking door de natuur. Rechtvaardige actie op het gebied van duurzaamheid, voegt hij eraan toe, is een cruciale weg naar gezondheidsgelijkheid.
In Swansea wordt dit principe in de praktijk gebracht. De stad integreert toegang tot de natuur in sociale woningbouw, zodat iedereen, en niet alleen de bevoorrechte enkelingen, ervan kan profiteren.
In 2025 heeft Wales zich ertoe verbonden de eerste Marmot Nation ter wereld te worden , waarmee sociale determinanten van gezondheid – breed gedefinieerd door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) als de omstandigheden waarin mensen worden geboren, opgroeien, leven, werken en ouder worden, en hun toegang tot macht, geld en middelen – worden verankerd in nationaal en lokaal beleid. Voortbouwend op de Wet op het Welzijn van Toekomstige Generaties , die overheidsinstanties verplicht rekening te houden met het welzijn op lange termijn op sociaal, economisch, ecologisch en cultureel gebied, onderzoekt deze kleine Welshe stad hoe dit beleid kan bijdragen aan een gezondere en rechtvaardigere stedelijke leefomgeving.
De natuur als medicijn
Biofiel ontwerp , de doelbewuste integratie van natuurlijke elementen in gebouwen en openbare ruimtes, heeft meetbare effecten op de mentale en fysieke gezondheid.
Gestructureerde, op de natuur gebaseerde interventies, soms ecotherapie genoemd, verbeteren de resultaten bij depressie en angst, terwijl ze tegelijkertijd de betrokkenheid van de gemeenschap en milieuvriendelijk gedrag bevorderen ( Isham et al., 2025 ). Toegang tot groene en blauwe ruimtes correleert met een lagere algehele sterfte, deels door schonere lucht, meer lichaamsbeweging en sterkere sociale contacten ( Rojas-Rueda et al., 2019 ; Guidolin et al., 2024 ). Contact met de natuur vermindert stress en ondersteunt herstel ( Ulrich, 1984 ). Regelmatige toegang tot groene ruimtes vermindert depressie en angst, vooral in achterstandsgebieden ( Geary et al., 2023 ).
Onderzoek toont echter consequent aan dat deze voordelen niet gelijk verdeeld zijn. De armste stedelijke gemeenschappen worden vaak het meest blootgesteld aan hitte, overstromingen en vervuiling, terwijl ze de minste toegang hebben tot veilige, kwalitatief hoogwaardige groene ruimten. Dit groeiende probleem staat bekend als 'groenruimterechtvaardigheid'. ( Dong et al., 2024 ; Gao et al., 2023 ; Rigolon et al., 2021 ; Geary et al., 2023 ; Janeka et al., 2025 ).
Gezamenlijk onderstreept dit bewijsmateriaal het potentieel van natuurgebaseerde benaderingen om zowel de menselijke gezondheid als de gezondheid van de planeet te bevorderen. Het project van Swansea streeft er expliciet naar om ervoor te zorgen dat deze voordelen eerlijk worden verdeeld, en pakt daarmee een dringende Europese uitdaging aan: het verminderen van gezondheidsongelijkheid in stedelijke omgevingen.
Natuurgebaseerde oplossingen en gelijkheid
Natuurgebaseerde oplossingen (NBS), door de Europese Commissie gedefinieerd als kosteneffectieve interventies die milieu-, sociale en economische voordelen opleveren en tegelijkertijd de veerkracht vergroten, bieden een nuttig kader voor projecten zoals dat van Swansea. Volgens de WHO kunnen NBS de luchtkwaliteit verbeteren, beweging stimuleren en het mentale welzijn bevorderen , zoals het Welshe programma 'Local Places for Nature' aantoont door mensen van alle leeftijden samen te brengen.
Deze voordelen zijn echter niet vanzelfsprekend. Zonder bewuste aandacht voor gelijkheid bestaat het risico dat interventies bestaande ongelijkheden versterken in plaats van verminderen. Dit initiatief kan aantonen dat sociale huisvesting, gemeenschappelijke ruimtes en groenvoorzieningen gecombineerd kunnen worden om rechtvaardigere en gezondere steden te creëren. Door sociale gelijkheid in het ontwerp te integreren, wordt ervoor gezorgd dat aanpassing aan klimaatverandering ook de sociale rechtvaardigheid versterkt, een van de leidende principes van het Marmot-raamwerk.
" De toegang tot een groene ruimte zoals de Vetch, het voormalige voetbalstadion in Swansea, getuigt van grote vooruitziendheid van onze lokale overheid", aldus een inwoner van Swansea. "Het is een onschatbare bron van groen geworden voor oudere mensen zoals ik, een plek waar we elkaar kunnen ontmoeten, socialiseren en actief kunnen blijven."
Over projecten zoals de nieuwe ontwikkeling voegt hij eraan toe: "Het integreren van gemeenschappelijke tuinen en natuurgebieden in woongebieden laat zien hoe de nabijheid van de natuur een wezenlijk verschil kan maken, met name in Wales, waar we weliswaar omringd zijn door natuur, maar mobiliteitsbarrières het niet altijd gemakkelijk maken om er te komen."
De Schotse Place Standard- tool laat duidelijk zien dat het ontwerp van onze straten, parken en buurten, van groene ruimten en woningen tot transport en veiligheid, van invloed is op gezondheid, welzijn en gelijkheid. De tool laat zien waar gemeenschappen floreren en waar ze het moeilijk hebben , en illustreert de kracht van biofiele principes in het dagelijks stadsleven.
Een biofiele renovatie voor stedelijk welzijn
Het initiatief REPAIR: Retrofitting for the Future , gefinancierd door de Arts and Humanities Research Council (onderdeel van het UK Research and Innovation Fund), onderzoekt de impact van een transformatie van een leegstaand winkelpand in het stadscentrum tot de eerste grootschalige biofiele renovatie in het Verenigd Koninkrijk. De investering bedraagt £30 miljoen (ongeveer €34.0 miljoen).
Dit werk maakt deel uit van een onderzoeksprogramma van 3 miljoen pond dat onderzoekt hoe biofiel ontwerp kan bijdragen aan gezondheidsgelijkheid en andere voordelen door middel van stadsvernieuwing, waarbij academische inzichten worden gekoppeld aan de dagelijkse ervaringen van de gemeenschap.
Het ontwerp omvat negen verdiepingen met energiezuinige appartementen, beheerd door de woningcorporatie Pobl . Deze appartementen verrijzen boven groene terrassen, gemeenschappelijke tuinen en een kas met meerdere verdiepingen waar vissen en planten samen worden gekweekt in een gesloten systeem – een vorm van stadslandbouw die bekend staat als aquaponics. Bewoners krijgen de mogelijkheid om deel te nemen aan tuinbouwactiviteiten of simpelweg te genieten van het dagelijkse contact met de natuur. Dit maakt het gebouw zowel duurzaam als klimaatbestendig en biedt bewoners nieuwe manieren om verbinding te maken met voedsel, natuur en de gemeenschap.
Afbeelding ©Hacer Developments Ltd/Biophilic Centre of Excellence
Zoals Pobl online opmerkt:
Gerecycled grijs water – afkomstig van wastafels, douches en wasmachines – zal worden gebruikt om de planten en groene gevels op elke verdieping te besproeien, terwijl een zonnepaneel op het dak de verwarming op een koolstofarme manier verzorgt.
Naast de directe milieuvoordelen wordt verwacht dat dergelijke renovaties de sociale banden kunnen versterken, het mentale en fysieke welzijn van bewoners kunnen verbeteren en op de lange termijn sociale en economische voordelen kunnen opleveren, zoals lagere zorgkosten, minder ziekte- en werkverzuim, een daling van de armoede door betaalbare huisvesting en het voorkomen van energiearmoede.
Door woon-, werk- en gemeenschapsruimtes te integreren, laat een project als dit zien dat toegang tot een gezonde stedelijke omgeving voor iedereen mogelijk is, en niet alleen voor degenen met een hogere economische status. Het initiatief biedt een model voor andere Europese steden die de doelstellingen op het gebied van huisvesting, klimaatadaptatie en gezondheidsgelijkheid op elkaar willen afstemmen, en laat zien hoe investeringen in sociale infrastructuur meerdere maatschappelijke voordelen kunnen opleveren.
Beleid omzetten in concrete actie.
Het initiatief, dat is ingebed in de Welshe strategie voor geestelijke gezondheid en welzijn 2025-2035 en de principes van Marmot in de praktijk brengt, ondersteunt een fatsoenlijke levensstandaard voor iedereen, creëert gezonde en duurzame gemeenschappen en bevordert ecologische duurzaamheid in combinatie met gezondheidsgelijkheid. Dit is een zeldzaam praktijkvoorbeeld van hoe beleidsbeloftes kunnen worden omgezet in tastbare stedelijke resultaten. Europese beleidsmakers kunnen dit voorbeeld gebruiken als leidraad voor soortgelijke strategieën, met name waar gezondheidsongelijkheden samenkomen met klimaatkwetsbaarheden.
Geïntegreerd denken over verschillende sectoren heen
Wat dit project zo bijzonder maakt, is niet alleen de biofiele herinrichting van de stedelijke ruimte, maar ook de gezamenlijke aanpak. In plaats van een traditioneel 'top-down'-model brengt het academici, beleidsmakers, woningbouwontwikkelaars, lokale overheden, scholen en burgers samen om gezamenlijk wegen naar welzijn te creëren.
Onderzoekers uit uiteenlopende disciplines zoals Engelse literatuur, antropologie en recht werken samen met experts op het gebied van ecologie, psychologie en volksgezondheid. Ze werken ook samen met maatschappelijke partners die expertise inbrengen op het gebied van planning, renovatie en wijkvernieuwing. Hierdoor kan het project niet alleen gebruikmaken van technische en bestuurlijke instrumenten, maar ook van culturele verhalen – hoe storytelling, gemeenschapskunst en toekomstvisies de manier waarop mensen zich gezondere steden voorstellen, kunnen beïnvloeden.
Door het onderzoeksproces zelf als onderdeel van de transformatie te beschouwen, gebruikt het team reflectie en dialoog om de besluitvorming vorm te geven, waardoor het collectieve leiderschap en de empathie die nodig zijn voor duurzaam welzijn worden versterkt.
Het initiatief dient ook als proeftuin voor collectief leiderschap, geleid door het Thrive Team , dat principes van samenwerking, collectieve coaching en de Inner Development Goals (IDG's) hanteert. Deze IDG's richten zich op innerlijke capaciteiten zoals openheid, empathie en een gedeeld doel, kwaliteiten die essentieel zijn voor samenwerking en verandering in de praktijk. Door dit te doen en reflectie en dialoog te gebruiken om beslissingen en leiderschap te sturen, versterkt het project de vaardigheden en relaties die nodig zijn om duurzaam welzijn op te bouwen ( Schüz, 2025 ; Shrivastava et al., 2024 ; Janeka et al., 2025 ).
De weg voorwaarts voor Europa
Omdat Europeanen zo'n 90% van hun leven binnenshuis doorbrengen , is het ontwerp van onze gebouwen niet langer slechts een esthetische keuze, maar een prioriteit voor de volksgezondheid. Het Swansea Biophilic Living-project herdefinieert gezonde leefomgevingen om gelijkheid, veerkracht en hoop te bevorderen. Door de natuur in het stedelijk weefsel te verweven, onderzoekt Wales hoe chronische ziekten kunnen worden teruggedrongen, het mentale welzijn kan worden verbeterd en sterkere gemeenschappen kunnen worden opgebouwd.
Het project brengt ambitieuze strategieën, zoals Marmot Nation en de Wet op het Welzijn van Toekomstige Generaties, tot leven in de dagelijkse praktijk. In heel Europa, waar steden te kampen hebben met stijgende temperaturen, overstromingen en toenemende ongelijkheid, laat het zien dat een gezondere en rechtvaardigere toekomst mogelijk is wanneer mens en natuur samen floreren.
In die geest verwelkomen we mogelijkheden om Europese partnerschappen uit te breiden en samenwerkingsverbanden op te zetten die sociale huisvesting, biofiel welzijn en door de gemeenschap geleide aanpassing herdefiniëren. Door kennis en beste praktijken te delen, kunnen steden stedelijke omgevingen creëren die welzijn daadwerkelijk ondersteunen en laten zien hoe groene, op welzijn gerichte ruimtes een standaard kunnen worden voor steden, niet alleen in Wales, maar in heel Europa.
Elke pagina heeft een partner.
Dit artikel is gebaseerd op het gezamenlijke werk van het projectteam van REPAIR: Retrofitting for the Future: Nature-Based Solutions for Climate Adaptation, gefinancierd door de Arts and Humanities Research Council Mission Award (subsidienummer: APP65361 – OPP734). We zijn onze medeonderzoekers en maatschappelijke partners zeer dankbaar, waaronder collega's van Natural Resources Wales, Pobl Group, Hacer Developments Ltd en de gemeente Swansea, wier samenwerking dit project blijft vormgeven.
Dit artikel is geschreven namens het bredere REPAIR-collectief, dat als gezamenlijk doel heeft biofiel leven te bevorderen door middel van transdisciplinaire benaderingen van gezondheidsgelijkheid, holistisch welzijn en klimaatadaptatie.
Klik op deze link voor meer informatie over dit initiatief .
Andrew H. Kemp
Andrew Kemp is hoogleraar psychologie aan de Swansea University, waar hij onderzoekt hoe individuen, gemeenschappen en plaatsen kunnen floreren te midden van toenemende sociale, ecologische en volksgezondheidsproblemen. Zijn onderzoek omvat affectieve neurowetenschappen, epidemiologie, welzijnswetenschap, existentiële positieve psychologie en klimaatpsychologie, met een focus op hoe multilevel interventies, van contemplatieve praktijken tot biofiele en natuurgerichte benaderingen, een zinvol, verbonden en duurzaam leven kunnen ondersteunen. Hij is mede-initiatiefnemer van een belangrijke AHRC Mission Award voor natuurgerichte klimaatadaptatie en werkt samen met interdisciplinaire partners om systeemdenken, maatschappelijke betrokkenheid en participatief, gemengd-methodologisch onderzoek te integreren.
Recente publicaties zijn onder meer " Groene genezing: Ecotherapie als een transformatief model voor gezondheidszorg en sociale zorg " (Current Opinion in Psychology, 2025), " Het welzijn verbeteren via lokale gemeenschappen: een onderzoek met gemengde methoden naar de rol van relatieopbouw " (Journal of Happiness Studies, 2025) en " Het welzijn van studenten verbeteren: bewijs uit een onderzoek met gemengde effecten en vergelijking met normatieve gegevens " (Teaching of Psychology, 2024).
Professor Kemp heeft veel gepubliceerd en conceptuele en toegepaste inzichten geleverd die welzijnsbeleid, innovatie in de volksgezondheid en plaatsgebonden aanpassingsstrategieën ondersteunen. Zijn academische leiderschap is erkend met een doctorstitel in de wetenschappen van de Universiteit van Melbourne (2019) en prijzen van de British Psychological Society (2019) en de Association for Psychological Science (2017).
Lowri Wilkie
Dr. Lowri Wilkie, PhD, is een psycholoog wiens werk welzijn onderzoekt als een verbinding met jezelf, anderen en de planeet. Haar onderzoek omvat positieve psychologie, welzijnswetenschap, gedragsverandering, omgevingspsychologie, systeemverandering en hervorming van de gezondheidszorg.
Ze heeft veelvuldig gepubliceerd in peer-reviewed tijdschriften en boekhoofdstukken, en theoretische kaders aangedragen die inzicht geven in hoe samenlevingen welzijn op individueel, collectief en systemisch niveau kunnen prioriteren. Naast haar academische werk is Lowri yoga- en mindfulnessdocent en verzorgt ze evidence-based programma's in de gezondheidszorg en in de gemeenschap.
Ze combineert contemplatieve wetenschap met welzijnsbeleid en werkt aan de integratie van innerlijk bewustzijn, medeleven, gemeenschapszin, doelgericht handelen en verbinding met de natuur in het ontwerp van openbare systemen. Zo versterkt ze hun vermogen om een rechtvaardig, duurzaam en zinvol leven te ondersteunen.
Kirsti Bohata
Kirsti Bohata is hoogleraar Engels aan de Universiteit van Swansea, waar ze co-directeur is van het Climate Action Research Network (CARN) van de Faculteit Geesteswetenschappen en Sociale Wetenschappen en het Centre for Research into the English Literature and Language of Wales (CREW). Haar interdisciplinaire werk omvat: Climate Lab (een samenwerking tussen klimaatwetenschappers en kunstenaars), gefinancierd door de Natural Environment Research Council (NERC); het transdisciplinaire netwerk Narrating Rural Change , dat rurale en agrarische veranderingen bestudeert in de context van de klimaat- en ecologische crisis (met financiering van NERC en de Arts and Humanities Funding Council (AHRC)); en een samenwerking tussen literatuur en geografie die resulteerde in Literary Atlas (een kaart van romans uit Wales). Haar werk raakt aan postkoloniale theorie, queer theory en disability studies.
Recente publicaties zijn onder meer Queer Square Mile: Queer Short Stories from Wales (2022), mede-geredigeerd met Mihangel Morgan en Huw Osborne, en Disability in Industrial Britain: A Cultural and Literary History of Impairment in the Coal Industry, 1880–1948 (2020), mede-geschreven met Alexandra Jones, Mike Mantin en Steven Thompson en gefinancierd door Wellcome Trust. Haar eerste boek was Postcolonialism Revisited: Writing Wales in English. Ze is redacteur van de klassiekers van de 'Library of Wales' en mede-redacteur van de University of Wales Press-serie 'Writing Wales in English'.