Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 6 πρακτικά
Από τότε που ο COVID-19 έφτασε στην Ευρώπη, το Eurofound ερευνά πώς η πανδημία αλλάζει τον τρόπο που εργαζόμαστε και ζούμε. Εδώ συνοψίζουν μερικά από τα ευρήματά τους σχετικά με τις ανισότητες μεταξύ των φύλων και το χάσμα μεταξύ των γενεών. Ποιος τα πήγε καλά και ποιος όχι; Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα ευρήματα καθώς προσπαθούμε να ξαναχτίσουμε;
από την Anna Gallinat
Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τότε που ο COVID-19 έπληξε την Ευρώπη. Η κρίση υγείας γρήγορα μετατράπηκε σε κρίση που επηρέασε δραματικά σχεδόν όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωής. Οι οικονομικές, κοινωνικές και εργασιακές επιπτώσεις της πανδημίας συνεχίζονται, χωρίς ακόμη να υπάρχει τέλος.
Από την έναρξη της COVID-19, το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας (Eurofound) έχει διεξάγει συγκεκριμένη έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις της πανδημίας στους ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη, για να βοηθήσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να επιτύχουν μια δίκαιη ανάκαμψη. Συγκεκριμένα, οι τρεις γύροι της μοναδικής ηλεκτρονικής έρευνάς του, Διαβίωση, εργασία και COVID-19 , τον Απρίλιο και τον Ιούλιο του 2020, καθώς και τον Μάρτιο του 2021, κατέγραψαν τις εμπειρίες της πανδημίας ενός δείγματος 138,000 Ευρωπαίων.
Η τελευταία επανάληψη της ηλεκτρονικής έρευνας διαπίστωσε ότι οι υπάρχουσες ανισότητες διευρύνονται. Αυτό οφείλεται στον άνισο αντίκτυπο της πανδημίας στις ευάλωτες ομάδες. Μεταξύ των μειωμένων επιπέδων ψυχικής υγείας και απώλειας θέσεων εργασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη, ήταν οι γυναίκες, οι νέοι, οι άνεργοι και οι ομάδες χαμηλού εισοδήματος που υπέστησαν περισσότερο τα μέτρα που ελήφθησαν για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού COVID-19.
Ανισότητα φύλου
Ο αντίκτυπος της COVID-19 στις γυναίκες έχει πολλές πτυχές. Αφενός, η ηλεκτρονική έρευνα « Διαβίωση, εργασία και COVID-19» υπογραμμίζει τη χειρότερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής για τις γυναίκες με παιδιά κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε σύγκριση με τους άνδρες και με τις γυναίκες χωρίς παιδιά. Καθώς η πανδημία εξελισσόταν, η μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ των γονέων που ανέφεραν ότι ήταν «πολύ κουρασμένοι μετά τη δουλειά για να κάνουν οικιακές εργασίες» σημειώθηκε μεταξύ των γυναικών με μικρά παιδιά. Οι γυναίκες με μικρά παιδιά που εργάζονταν μόνο από το σπίτι το ένιωσαν αυτό πιο έντονα. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι γυναίκες επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος της φροντίδας και άλλης απλήρωτης εργασίας.
Από την άλλη, η έρευνα του Eurofound διαπίστωσε ότι περισσότερες γυναίκες παρά άντρες έχασαν τη δουλειά τους. Είναι επίσης πιο πιθανό να είναι μεταξύ απολυμένων εργαζομένων. Λόγω του διαχωρισμένου χαρακτήρα της αγοράς εργασίας της ΕΕ, οι γυναίκες εργαζόμενες τείνουν να υπερεκπροσωπούνται σε εκείνους τους τομείς και τα επαγγέλματα που επηρεάστηκαν περισσότερο από το κλείδωμα και το κλείσιμο επιχειρήσεων. Αυτό περιλαμβάνει τον τουρισμό και τη φιλοξενία. Επιπλέον, πολλές από τις γυναίκες που απολύθηκαν ή απολύθηκαν είναι χαμηλόμισθες εργαζόμενες. Οι γυναίκες στο υψηλότερο επίπεδο της μισθολογικής κλίμακας έχουν την τάση να συνεχίζουν να εργάζονται και ήταν σε θέση να το κάνουν από το σπίτι.
Συνολικά, αυτές οι εξελίξεις σκιαγραφούν μια ζοφερή εικόνα της ισότητας των φύλων στην Ευρώπη. Μια πρόσφατα δημοσιευμένη κοινή πολιτική συνοπτική έκθεση του Eurofound και του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων ( Ανοδική σύγκλιση στην ισότητα των φύλων: Πόσο κοντά είναι η Ένωση της ισότητας; ) υπογραμμίζει ότι ο κοινωνικός και οικονομικός αντίκτυπος της κρίσης COVID-19 απειλεί να ανατρέψει τα επιτεύγματα στην ισότητα των φύλων, ιδίως σε χώρες με χαμηλότερα επίπεδα ισότητας των φύλων, όπου είχαν σημειωθεί οι μεγαλύτερες πρόοδοι τα τελευταία χρόνια.
Διαιρέσεις γενεών
Εκτός από τις γυναίκες με χαμηλές αποδοχές, οι νέοι έχασαν δυσανάλογα τις δουλειές τους λόγω της COVID-19. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι πιο πιθανό να εργάζονται με προσωρινές συμβάσεις και να έχουν άτυπες μορφές εργασίας. Επίσης, υπερεκπροσωπούνται στους τομείς που πλήττονται περισσότερο από τους περιορισμούς, όπως το λιανικό εμπόριο, τα ταξίδια και η φιλοξενία. Σύμφωνα με την ηλεκτρονική έρευνα Living, working and COVID-19 τον Ιούλιο του 2020, το 11% των ερωτηθέντων ηλικίας 18-29 ετών έχασαν τις δουλειές τους στην αρχή της πανδημίας, σε σύγκριση με το 8% των εργαζομένων άνω των 30 ετών.
Η ψυχική υγεία των νέων έχει αναδειχθεί ως ένα άλλο θέμα ανησυχίας. Την άνοιξη του 2021, η ψυχική ευημερία έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο σε όλες τις ηλικιακές ομάδες από την έναρξη της πανδημίας. Οι νέοι και όσοι έχασαν τη δουλειά τους έκαναν το χειρότερο. Σχεδόν τα δύο τρίτα των ατόμων (64%) στη νεότερη ηλικιακή ομάδα (18-34 ετών) κινδυνεύουν από κατάθλιψη.
Επιπλέον, το κλείσιμο των σχολείων και η στροφή στη διαδικτυακή μάθηση είναι πιθανό να ενισχύσουν τις ανισότητες μεταξύ των πιο προνομιούχων και των πιο ευάλωτων. Οι σημαντικές ανισότητες στη γνώση και την ευημερία μεταξύ των οικογενειών θα επηρεάσουν επίσης τη βοήθεια που παρέχεται σε παιδιά και νέους με μάθηση. Οι νέοι με υποστηρικτικές οικογένειες και πρόσβαση στο διαδίκτυο και τους υπολογιστές στο σπίτι θα είναι καλύτερα από εκείνους χωρίς αυτούς τους πόρους.
Με μεγαλύτερη ανασφάλεια στην αγορά εργασίας και επιδείνωση της ψυχικής υγείας, υπάρχει πλέον πραγματικός κίνδυνος μόνιμων ουλών των νέων. Κινδυνεύουμε επίσης να δούμε μείωση της απασχολησιμότητας μιας γενιάς. Μια γενιά που πλήρωσε ήδη μεγάλο αντίτιμο στην προηγούμενη ύφεση.
Συμπέρασμα
Μπορεί να είναι δελεαστικό να ρίξουμε όλα τα δεινά της σύγχρονης εποχής μας στις επιπτώσεις του κορονοϊού. Αλλά η αλήθεια είναι ότι, παρά την ευρεία πρόοδο, οι μακροχρόνιες ανισότητες στην Ευρώπη είχαν ήδη ξεπεράσει πριν ο κορωνοϊός κλονίσει τη ζωή μας. Η αναγνώριση της ανάγκης αντιμετώπισης αυτών των ανισοτήτων οδήγησε στον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων του 19. Ακολούθησε σχέδιο δράσης για την εφαρμογή του τον Μάρτιο του 2017. Τώρα ο Πυλώνας λειτουργεί ως πυξίδα της ΕΕ για την επίτευξη καλύτερων συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Έχει επίσης σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη της ανάρρωσης από την πανδημία του COVID-2021.
Ο ρόλος του Eurofound δεν είναι απλώς να διαπιστώνει τι έχει συμβεί, αλλά και να παρέχει ανάλυση βασισμένη σε στοιχεία που μπορεί να βοηθήσει στη διαμόρφωση πολιτικής. Το έργο του υπογραμμίζει ότι η COVID-19 θα μπορούσε να αποτελέσει καταλύτη για θεμελιώδεις αλλαγές που θα καθορίσουν το μέλλον της Ευρώπης και ότι αντί να «ανακάμπτουμε» από μια κρίση, όπως κάναμε πριν από μια δεκαετία, μπορούμε αντ' αυτού να επαναπροσδιορίσουμε τις προσδοκίες μας για τη ζωή μας και να αναδιαμορφώσουμε την κατανόησή μας για το τι μπορούμε να επιτύχουμε μέσω της συνεργασίας.
Περαιτέρω ανάγνωση
- Ενημερωτικό δελτίο: Ζώντας, εργάζομαι και COVID-19 (Ενημέρωση Απριλίου 2021): Η ψυχική υγεία και η εμπιστοσύνη μειώνονται σε ολόκληρη την ΕΕ καθώς η πανδημία εισέρχεται σε άλλο χρόνο
- Δεδομένα: Διαβίωση, εργασία και COVID-19
- Αναφορά έρευνας: COVID-19: Επιπτώσεις στην απασχόληση και την επαγγελματική ζωή
- Σύντομη πολιτική: Ανοδική σύγκλιση στην ισότητα των φύλων: Πόσο κοντά είναι η Ένωση της ισότητας;
- Blog: Ο COVID-19 θα μπορούσε να είναι καταλύτης για θεμελιώδεις αλλαγές που θα καθορίσουν το Μέλλον της Ευρώπης
- Infographic: Ισότητα των φύλων και COVID-19
- Blog: Νεολαία σε εποχή COVID
- Blog: Επιλέγοντας να αμφισβητήσω - τη στρατηγική της ΕΕ για την ισότητα των φύλων σε ένα χρόνο
- Ειδήσεις: Το 2020 αποκάλυψε σφάλματα στην αγορά εργασίας και την κοινωνία της Ευρώπης, τα οποία μπορεί να χρησιμεύσουν για τη διαμόρφωση της συζήτησης για το μέλλον της Ευρώπης
- Σελίδα θέματος: Covid-19
- Σελίδα θέματος: Ευρωπαϊκή Πυλώνας Κοινωνικών Δικαιωμάτων
Άννα Γκαλινάτ
Η Anna Gallinat είναι υπεύθυνη έργου επικοινωνίας στη μονάδα πληροφοριών και επικοινωνιών στο Eurofound από τον Φεβρουάριο του 2018. Υποστηρίζει και εργάζεται σε διάφορες ομάδες της μονάδας για να εξασφαλίσει μια συντονισμένη και στρατηγική προσέγγιση στις δραστηριότητες προσέγγισης του Eurofound. Συντάσσει επίσης αποτελέσματα επικοινωνίας για διάφορα οριζόντια θέματα, όπως το φύλο, η COVID-19 ή η πολιτική της ΕΕ.
Προηγουμένως, η Άννα εργαζόταν στο EuroHealthNet στις Βρυξέλλες, όπου ήταν υπεύθυνη για την επικοινωνία και τη διαχείριση έργων για έργα που σχετίζονται με την υγεία στην ΕΕ. Έχει πτυχίο Psychυχολογίας από το Πανεπιστήμιο του Twente στην Ολλανδία. Είναι επίσης πτυχιούχος του Gender and Media Studies από το London School of Economics and Political Sciences.