Στην καρδιά του Σουόνσι, μιας παράκτιας πόλης 250,000 κατοίκων στη Νότια Ουαλία του Ηνωμένου Βασιλείου, ένα πρώην πολυκατάστημα αποκτά μια νέα ζωή. Κήποι σε ταράτσες, πράσινες βεράντες και ένα πολυεπίπεδο θερμοκήπιο πρόκειται να υψωθούν πάνω από ενεργειακά αποδοτικά διαμερίσματα, προσφέροντας στους κατοίκους την ευκαιρία να καλλιεργήσουν τα δικά τους τρόφιμα, να φροντίσουν τους κοινοτικούς κήπους ή να περιβάλλουν τον εαυτό τους με πράσινο.
Δεν πρόκειται απλώς για μια αστική αναμόρφωση. Είναι ένας βιοφιλικός σχεδιασμός σε δράση, που φέρνει τη φύση στον ίδιο τον ιστό της αστικής ζωής. Για τις ευρωπαϊκές πόλεις που αντιμετωπίζουν την αυξανόμενη θερμότητα, τις πλημμύρες και την αυξανόμενη ανισότητα, το Swansea προσφέρει ένα παράδειγμα για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο, για το πώς ένα κτίριο υπό κατασκευή, με πράσινο, κοινοτικούς χώρους και βιώσιμο σχεδιασμό, θα μπορούσε να βελτιώσει την υγεία, να ενισχύσει τις κοινότητες και να ενισχύσει την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή ταυτόχρονα.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σουόνσι, Andrew H. Kemp, Lowri Wilkie και Kirsti Bohata, μας λένε περισσότερα για το Swansea Biophilic Living Project.
Η καλή υγεία εξαρτάται από περισσότερα πράγματα εκτός από την υγειονομική περίθαλψη. Σε όλη την Ευρώπη, εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από τους χώρους όπου οι άνθρωποι ζουν, εργάζονται, μαθαίνουν και διασκεδάζουν, και αυτή τη στιγμή, αυτά τα περιβάλλοντα βρίσκονται υπό πίεση. Η αυξανόμενη αστική θερμότητα, οι πλημμύρες, η ατμοσφαιρική ρύπανση και οι κοινωνικές ανισότητες εκθέτουν την ευθραυστότητα της αστικής ζωής, καθιστώντας τον σχεδιασμό των αστικών χώρων πιο επείγον από ποτέ.
Το δομημένο περιβάλλον διαμορφώνει την υγεία, την ισότητα και την ανθεκτικότητα, επηρεάζοντας τους κινδύνους για χρόνιες ασθένειες, ψυχική ευεξία και κοινωνικές συνδέσεις, ωστόσο για πολλούς κατοίκους των πόλεων, οι πόλεις υστερούν.
Η συνομιλία με τον καθηγητή Sir Michael Marmot, μια κορυφαία αυθεντία στη δημόσια υγεία, ο οποίος έχει αναγνωριστεί για το πρωτοποριακό του έργο σχετικά με τους κοινωνικούς παράγοντες που καθορίζουν την υγεία και τη μείωση των ανισοτήτων στον τομέα της υγείας, υπογραμμίζει τα διακυβεύματα. Μας υπενθυμίζει ότι μια ζωή που αξίζει να τη ζούμε είναι κάτι περισσότερο από τροφή, στέγη και υγιεινή: πρέπει να περιλαμβάνει ευκαιρίες για κοινωνική ολοκλήρωση και εμπλουτισμό μέσω της φύσης. Η δίκαιη δράση για τη βιωσιμότητα, προσθέτει, είναι μια κρίσιμη οδός για την ισότητα στον τομέα της υγείας.
Στο Σουόνσι, αυτή η αρχή εφαρμόζεται στην πράξη. Η πόλη ενσωματώνει την πρόσβαση στη φύση στις κοινωνικές κατοικίες, έτσι ώστε όλοι, όχι μόνο οι λίγοι προνομιούχοι, να μπορούν να επωφεληθούν.
Το 2025, η Ουαλία δεσμεύτηκε να γίνει το πρώτο Έθνος Μαρμότων στον κόσμο , ενσωματώνοντας τους κοινωνικούς καθοριστικούς παράγοντες της υγείας — που ορίζονται ευρέως από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ως οι συνθήκες υπό τις οποίες οι άνθρωποι γεννιούνται, μεγαλώνουν, ζουν, εργάζονται και γερνούν, καθώς και η πρόσβαση των ανθρώπων στην εξουσία, τα χρήματα και τους πόρους — στην εθνική και τοπική πολιτική. Βασιζόμενη στον Νόμο για την Ευημερία των Μελλοντικών Γενεών , ο οποίος απαιτεί από τους δημόσιους φορείς να λαμβάνουν υπόψη τη μακροπρόθεσμη κοινωνική, οικονομική, περιβαλλοντική και πολιτιστική ευημερία, αυτή η μικρή ουαλική πόλη δοκιμάζει πώς αυτές οι πολιτικές μπορούν να διαμορφώσουν μια πιο υγιή και δίκαιη αστική ζωή.
Η φύση ως φάρμακο
Ο βιοφιλικός σχεδιασμός , η σκόπιμη ενσωμάτωση φυσικών στοιχείων σε κτίρια και δημόσιους χώρους, έχει μετρήσιμες επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία.
Οι δομημένες παρεμβάσεις που βασίζονται στη φύση, που μερικές φορές ονομάζονται οικοθεραπεία, βελτιώνουν τα αποτελέσματα για την κατάθλιψη και το άγχος, ενώ παράλληλα προωθούν τη συμμετοχή της κοινότητας και τις φιλοπεριβαλλοντικές συμπεριφορές ( Isham et al., 2025 ). Η πρόσβαση σε πράσινους και μπλε χώρους συσχετίζεται με χαμηλότερη θνησιμότητα από κάθε αιτία, εν μέρει λόγω καθαρότερου αέρα, αυξημένης σωματικής δραστηριότητας και ισχυρότερων κοινωνικών συνδέσεων ( Rojas-Rueda et al., 2019 ; Guidolin et al., 2024 ). Η επαφή με τη φύση μειώνει το άγχος και υποστηρίζει την ανάρρωση ( Ulrich, 1984 ). Η τακτική πρόσβαση σε πράσινους χώρους μειώνει την κατάθλιψη και το άγχος, ειδικά σε υποβαθμισμένες περιοχές ( Geary et al., 2023 ).
Ωστόσο, η έρευνα δείχνει σταθερά ότι αυτά τα οφέλη δεν κατανέμονται ισότιμα. Οι φτωχότερες αστικές κοινότητες αντιμετωπίζουν συχνά τη μεγαλύτερη έκθεση σε θερμότητα, πλημμύρες και ρύπανση, ενώ έχουν τη μικρότερη πρόσβαση σε ασφαλή, υψηλής ποιότητας πράσινο χώρο, ένα αυξανόμενο ζήτημα γνωστό ως «δικαιοσύνη στους πράσινους χώρους». ( Dong et al., 2024 ; Gao et al., 2023 ; Rigolon et al., 2021 ; Geary et al., 2023 ; Janeka et al., 2025 ).
Συλλογικά, αυτά τα στοιχεία υπογραμμίζουν τη δυνατότητα των προσεγγίσεων που βασίζονται στη φύση να ωφελήσουν τόσο την ανθρώπινη όσο και την πλανητική υγεία. Το έργο του Swansea επιδιώκει ρητά να διασφαλίσει ότι αυτά τα οφέλη κατανέμονται δίκαια, αντιμετωπίζοντας μια πιεστική ευρωπαϊκή πρόκληση: τη μείωση των ανισοτήτων στον τομέα της υγείας στα αστικά περιβάλλοντα.
Λύσεις βασισμένες στη φύση και ισότητα
Οι λύσεις που βασίζονται στη φύση (NBS), οι οποίες ορίζονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως οικονομικά αποδοτικές παρεμβάσεις που προσφέρουν περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη, ενώ παράλληλα ενισχύουν την ανθεκτικότητα, παρέχουν ένα χρήσιμο πλαίσιο για έργα όπως αυτό του Swansea. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, οι NBS μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα του αέρα, να ενθαρρύνουν τη δραστηριότητα και να ενισχύσουν την ψυχική ευεξία , όπως καταδεικνύει το πρόγραμμα «Τοπικοί Χώροι για τη Φύση» της Ουαλίας , φέρνοντας κοντά ανθρώπους όλων των ηλικιών.
Ωστόσο, αυτά τα οφέλη δεν είναι αυτόματα. Χωρίς σκόπιμη προσοχή στην ισότητα, οι παρεμβάσεις κινδυνεύουν να ενισχύσουν αντί να μειώσουν τις υπάρχουσες ανισότητες. Αυτή η πρωτοβουλία έχει τη δυνατότητα να καταδείξει ότι η κοινωνική στέγαση, οι κοινοτικοί χώροι και το πράσινο μπορούν να συνδυαστούν για να δημιουργήσουν πιο δίκαιες και υγιείς πόλεις. Η ενσωμάτωση της κοινωνικής ισότητας στον σχεδιασμό διασφαλίζει ότι η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή ενισχύει επίσης την κοινωνική δικαιοσύνη, μία από τις κατευθυντήριες αρχές του πλαισίου Marmot.
« Η πρόσβαση σε έναν χώρο πρασίνου όπως το Vetch, το πρώην γήπεδο ποδοσφαίρου στο Swansea, έδειξε μεγάλη διορατικότητα από την τοπική μας αυτοδιοίκηση», λέει ένας κάτοικος του Swansea. «Έχει γίνει μια ανεκτίμητη πηγή πρασίνου για ηλικιωμένους σαν εμένα, παρέχοντάς μας ένα μέρος για να συναντιόμαστε, να κοινωνικοποιούμαστε και να παραμένουμε δραστήριοι».
Σχετικά με έργα όπως η νέα ανάπτυξη, προσθέτει: «Η ενσωμάτωση κοινόχρηστων κήπων και φυσικών χώρων στις κατοικίες δείχνει πώς η κοντινή επαφή με τη φύση στα σπίτια των ανθρώπων μπορεί να κάνει πραγματική διαφορά, ιδιαίτερα στην Ουαλία, όπου, παρόλο που είμαστε περιτριγυρισμένοι από φύση, τα εμπόδια κινητικότητας σημαίνουν ότι δεν είναι πάντα εύκολο να τα προσεγγίσουμε».
Το εργαλείο Place Standard της Σκωτίας δείχνει ξεκάθαρα ότι ο σχεδιασμός των δρόμων, των πάρκων και των γειτονιών μας, από τους χώρους πρασίνου και τις κατοικίες έως τις μεταφορές και την ασφάλεια, διαμορφώνει την υγεία, την ευημερία και την ισότητα, δείχνοντας πού ευδοκιμούν και πού δυσκολεύονται οι κοινότητες , και καταδεικνύοντας τη δύναμη των βιοφιλικών αρχών στην καθημερινή αστική ζωή.
Μια βιοφιλική ανακαίνιση για την αστική ευημερία
Η πρωτοβουλία REPAIR: Ανακαίνιση για το Μέλλον , η οποία χρηματοδοτείται από το Συμβούλιο Έρευνας Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών (μέρος του ταμείου Έρευνας και Καινοτομίας του Ηνωμένου Βασιλείου), αξιολογεί τον αντίκτυπο της μετατροπής ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου λιανικής πώλησης στο κέντρο της πόλης, ύψους 30 εκατομμυρίων λιρών (περίπου 34.0 εκατομμυρίων ευρώ), στην πρώτη βιοφιλική ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Αυτή η εργασία αποτελεί μέρος ενός ερευνητικού προγράμματος ύψους 3 εκατομμυρίων λιρών που διερευνά πώς ο βιοφιλικός σχεδιασμός μπορεί να προωθήσει την ισότητα στην υγεία και άλλα οφέλη μέσω της αστικής αναγέννησης, συνδέοντας την ακαδημαϊκή γνώση με την εμπειρία της κοινότητας.
Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει εννέα ορόφους ενεργειακά αποδοτικών διαμερισμάτων, τα οποία διαχειρίζεται ο σύλλογος κοινωνικής στέγασης Pobl . Αυτά τα διαμερίσματα θα υψώνονται πάνω από πράσινες βεράντες, κοινόχρηστους κήπους και ένα πολυεπίπεδο θερμοκήπιο όπου ψάρια και φυτά καλλιεργούνται μαζί σε ένα σύστημα κλειστού βρόχου - μια μορφή αστικής γεωργίας γνωστή ως υδροπονία. Οι κάτοικοι θα έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε κηπευτικές δραστηριότητες ή απλώς να απολαμβάνουν την καθημερινή επαφή με τη φύση. Αυτό καθιστά το κτίριο βιώσιμο και ανθεκτικό στο κλίμα, προσφέροντας στους κατοίκους νέους τρόπους σύνδεσης με το φαγητό, τη φύση και την κοινότητα.
Εικόνα ©Hacer Developments Ltd/Βιοφιλικό Κέντρο Αριστείας
Όπως σημειώνει το Pobl στο διαδίκτυο:
Ανακυκλωμένο γκρίζο νερό —που επεξεργάζεται από νεροχύτες, ντους και πλυντήρια ρούχων— σχεδιάζεται να ποτίζει τα φυτά και τους πράσινους τοίχους σε κάθε επίπεδο, ενώ θέρμανση χαμηλών εκπομπών άνθρακα θα παρέχεται από ηλιακή στέγη.
Πέρα από τα άμεσα περιβαλλοντικά οφέλη, οι εν λόγω ανακαινίσεις αναμένεται να έχουν τη δυνατότητα να ενισχύσουν τις κοινωνικές συνδέσεις, να βελτιώσουν την ψυχική και σωματική ευεξία των κατοίκων και να επιφέρουν μακροπρόθεσμα κοινωνικά και οικονομικά οφέλη, όπως μειωμένο κόστος υγειονομικής περίθαλψης, λιγότερες ημέρες που χάνονται λόγω ασθένειας και εργασίας, χαμηλότερα επίπεδα φτώχειας μέσω οικονομικά προσιτής στέγασης και αποφυγή της ενεργειακής φτώχειας.
Ενσωματώνοντας χώρους διαβίωσης, εργασίας και κοινότητας, ένα έργο όπως αυτό δείχνει ότι η πρόσβαση σε υγιή αστικά περιβάλλοντα μπορεί να είναι διαθέσιμη για όλους, και όχι μόνο για όσους βρίσκονται υψηλότερα στην οικονομική κλίμακα. Η πρωτοβουλία προσφέρει ένα μοντέλο για άλλες ευρωπαϊκές πόλεις που επιδιώκουν να ευθυγραμμίσουν τους στόχους στέγασης, προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή και ισότητας στην υγεία, δείχνοντας πώς οι επενδύσεις σε κοινωνικές υποδομές μπορούν να αποφέρουν πολλαπλά κοινωνικά οφέλη.
Μετατροπή της πολιτικής σε δράση επί τόπου
Ενσωματωμένη στη Στρατηγική της Ουαλίας για την Ψυχική Υγεία και την Ευημερία 2025-2035 και εφαρμόζοντας τις αρχές της Marmot , η πρωτοβουλία υποστηρίζει ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για όλους, δημιουργεί υγιείς και βιώσιμες κοινότητες και προωθεί την περιβαλλοντική βιωσιμότητα παράλληλα με την ισότητα στην υγεία. Πρόκειται για μια σπάνια περίπτωση δοκιμής σε πραγματικό κόσμο για το πώς οι πολιτικές δεσμεύσεις μπορούν να μεταφραστούν σε απτά αστικά αποτελέσματα. Οι Ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το παράδειγμα για να διαμορφώσουν παρόμοιες στρατηγικές, ιδίως όταν οι ανισότητες στην υγεία τέμνονται με τις κλιματικές ευπάθειες.
Συντονισμένη σκέψη σε όλους τους τομείς
Αυτό που κάνει αυτό το έργο ξεχωριστό δεν είναι μόνο η βιοφιλική ανακαίνιση του αστικού χώρου, αλλά και η συνεργατική του προσπάθεια. Αντί για ένα παραδοσιακό μοντέλο «από πάνω προς τα κάτω», φέρνει κοντά ακαδημαϊκούς, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, κατασκευαστές κατοικιών, την τοπική αυτοδιοίκηση, σχολεία και πολίτες για να δημιουργήσουν από κοινού μονοπάτια προς την ευημερία.
Ερευνητές από ποικίλους κλάδους όπως η αγγλική λογοτεχνία, η ανθρωπολογία και το δίκαιο συνεργάζονται με την οικολογία, την ψυχολογία και τη δημόσια υγεία. Συνεργάζονται με κοινωνικούς εταίρους που προσφέρουν εμπειρία στον σχεδιασμό, την αναβάθμιση και την αναγέννηση των κοινοτήτων. Αυτό επιτρέπει στο έργο να ασχοληθεί όχι μόνο με τεχνικά εργαλεία και εργαλεία διακυβέρνησης, αλλά και με πολιτισμικές αφηγήσεις — πώς η αφήγηση ιστοριών, οι κοινοτικές τέχνες και το εικαστικό μέλλον μπορούν να διαμορφώσουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι φαντάζονται πιο υγιείς πόλεις.
Αντιμετωπίζοντας την ίδια την ερευνητική διαδικασία ως μέρος του μετασχηματισμού, η ομάδα χρησιμοποιεί τον προβληματισμό και τον διάλογο για να διαμορφώσει τον τρόπο λήψης των αποφάσεων, ενισχύοντας τη συλλογική ηγεσία και την ενσυναίσθηση που απαιτούνται για τη βιώσιμη ευημερία.
Η πρωτοβουλία χρησιμεύει επίσης ως πεδίο δοκιμών για τη συλλογική ηγεσία, καθοδηγούμενη από την Ομάδα Thrive , τις αρχές συγκρότησης, τη συλλογική καθοδήγηση και τους Στόχους Εσωτερικής Ανάπτυξης (IDGs), οι οποίοι εστιάζουν σε εσωτερικές ικανότητες όπως η ανοιχτότητα, η ενσυναίσθηση και ο κοινός σκοπός, ιδιότητες απαραίτητες για τη συνεργασία και την αλλαγή στον πραγματικό κόσμο. Με αυτόν τον τρόπο και χρησιμοποιώντας τον προβληματισμό και τον διάλογο για την καθοδήγηση αποφάσεων και ηγεσίας, το έργο ενισχύει τις δεξιότητες και τις σχέσεις που απαιτούνται για την οικοδόμηση βιώσιμης ευημερίας ( Schüz, 2025 ; Shrivastava et al., 2024 ; Janeka et al., 2025 ).
Η πορεία της Ευρώπης προς τα εμπρός
Καθώς οι Ευρωπαίοι περνούν περίπου το 90% της ζωής τους σε εσωτερικούς χώρους , ο σχεδιασμός των κτιρίων μας δεν είναι πλέον απλώς μια αισθητική επιλογή, αλλά μια προτεραιότητα δημόσιας υγείας. Το έργο Swansea Biophilic Living επαναπροσδιορίζει τα υγιή περιβάλλοντα διαβίωσης για την προώθηση της ισότητας, της ανθεκτικότητας και της ελπίδας. Υφαίνοντας τη φύση στον αστικό ιστό, η Ουαλία δοκιμάζει πώς να μειώσει τις χρόνιες ασθένειες, να ενισχύσει την ψυχική ευεξία και να οικοδομήσει ισχυρότερες κοινότητες.
Το έργο φέρνει στην καθημερινή πράξη φιλόδοξες στρατηγικές, όπως το Marmot Nation και τον Νόμο για την Ευημερία των Μελλοντικών Γενεών. Σε όλη την Ευρώπη, όπου οι πόλεις αντιμετωπίζουν αυξανόμενη θερμότητα, πλημμύρες και διευρυνόμενη ανισότητα, δείχνει ότι ένα πιο υγιές και δίκαιο μέλλον είναι εφικτό όταν οι άνθρωποι και η φύση ευδοκιμούν μαζί.
Με αυτό το πνεύμα, καλωσορίζουμε ευκαιρίες για επέκταση των ευρωπαϊκών συνεργασιών, για την οικοδόμηση πρωτοβουλιών συνεργατικής συνεργασίας που επανεξετάζουν την κοινωνική στέγαση, τη βιοφιλική ευημερία και την προσαρμογή με πρωτοβουλία της κοινότητας. Ανταλλάσσοντας στοιχεία και βέλτιστες πρακτικές, οι πόλεις μπορούν να δημιουργήσουν αστικά περιβάλλοντα που υποστηρίζουν πραγματικά την ευημερία, καταδεικνύοντας πώς οι πράσινοι χώροι που επικεντρώνονται στην ευημερία μπορούν να γίνουν πρότυπο για τις πόλεις, όχι μόνο στην Ουαλία, αλλά σε ολόκληρη την ήπειρο.
Κάθε σελίδα έχει έναν συνεργάτη
Αυτό το άρθρο βασίζεται στο συλλογικό έργο της ομάδας έργου REPAIR: Retrofitting for the Future: Nature-Based Solutions for Climate Adaptation, το οποίο χρηματοδοτείται από το Βραβείο Αποστολής του Συμβουλίου Έρευνας Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών (Grant Ref: APP65361 – OPP734). Ευχαριστούμε θερμά τους συν-κύριους ερευνητές και τους κοινωνικούς εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένων συναδέλφων από την Natural Resources Wales, την Pobl Group, την Hacer Developments Ltd και το Συμβούλιο της Πόλης και της Κομητείας του Swansea, η συνεργασία των οποίων συνεχίζει να διαμορφώνει αυτό το έργο.
Αυτό το άρθρο γράφεται εκ μέρους της ευρύτερης συλλογικότητας REPAIR, της οποίας ο κοινός στόχος είναι η προώθηση της βιοφιλικής διαβίωσης χρησιμοποιώντας διεπιστημονικές προσεγγίσεις στην ισότητα στην υγεία, την ολιστική ευεξία και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.
Μάθετε περισσότερα για αυτήν την πρωτοβουλία κάνοντας κλικ σε αυτόν τον σύνδεσμο.
Άντριου Χ. Κεμπ
Ο Άντριου Κεμπ είναι Καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σουόνσι, όπου το έργο του διερευνά πώς τα άτομα, οι κοινότητες και οι τόποι μπορούν να ευδοκιμήσουν εν μέσω επιταχυνόμενων κοινωνικών, οικολογικών και προκλήσεων δημόσιας υγείας. Η έρευνά του εκτείνεται στη συναισθηματική νευροεπιστήμη, την επιδημιολογία, την επιστήμη της ευεξίας, την υπαρξιακή θετική ψυχολογία και την κλιματική ψυχολογία, με έμφαση στο πώς οι πολυεπίπεδες παρεμβάσεις, από στοχαστικές πρακτικές έως βιοφιλικές και βασισμένες στη φύση προσεγγίσεις, μπορούν να υποστηρίξουν ουσιαστική, συνδεδεμένη και βιώσιμη διαβίωση. Είναι συν-επικεφαλής ενός σημαντικού Βραβείου Αποστολής AHRC για την προσαρμογή στο κλίμα με βάση τη φύση και συνεργάζεται με διεπιστημονικούς εταίρους για την ενσωμάτωση της συστημικής σκέψης, της εμπλοκής της κοινότητας και της συμμετοχικής, μικτής μεθόδου έρευνας.
Πρόσφατες δημοσιεύσεις περιλαμβάνουν τα άρθρα « Green healing: Ecotherapy as a transformative model of health and social care » (Current Opinion in Psychology, 2025), « Improveing Wellbeing Through Local Communities: A Mixed Methods Study on the Role of Relationship Building » (Journal of Happiness Studies, 2025) και « Improveing student wellbeing: Evidence from a mixed effects design and comparison to normative data » (Teaching of Psychology, 2024).
Ο καθηγητής Kemp έχει δημοσιεύσει εκτενώς, συνεισφέροντας εννοιολογικές και εφαρμοσμένες γνώσεις που διαμορφώνουν την πολιτική ευημερίας, την καινοτομία στη δημόσια υγεία και τις στρατηγικές προσαρμογής με βάση τον τόπο. Η ακαδημαϊκή του ηγεσία έχει αναγνωριστεί μέσω του Διδακτορικού Διπλώματος Επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης (2019) και βραβείων από τη Βρετανική Ψυχολογική Εταιρεία (2019) και τον Σύνδεσμο για την Ψυχολογική Επιστήμη (2017).
Λόουρι Γουίλκι
Η Δρ. Λόουρι Γουίλκι, PhD, είναι ψυχολόγος της οποίας το έργο διερευνά την ευημερία ως σύνδεση με τον εαυτό, τους άλλους και τον πλανήτη. Η έρευνά της εκτείνεται στη θετική ψυχολογία, την επιστήμη της ευεξίας, την αλλαγή συμπεριφοράς, την περιβαλλοντική ψυχολογία, την αλλαγή συστημάτων και τη μεταρρύθμιση της υγειονομικής περίθαλψης.
Έχει δημοσιεύσει εκτενώς σε επιστημονικά περιοδικά με αξιολόγηση από ομοτίμους και κεφάλαια βιβλίων, συνεισφέροντας θεωρητικά πλαίσια για να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες μπορούν να δώσουν προτεραιότητα στην ευημερία σε ατομικό, συλλογικό και συστημικό επίπεδο. Παράλληλα με το ακαδημαϊκό της έργο, η Lowri είναι δασκάλα γιόγκα και ενσυνειδητότητας, παρέχοντας προγράμματα βασισμένα σε τεκμηριωμένα στοιχεία σε περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης και κοινότητας.
Φέρνοντας την στοχαστική επιστήμη και την πολιτική ευημερίας, εργάζεται για να ενσωματώσει την εσωτερική επίγνωση, τη συμπόνια, την κοινότητα, τη στοχευμένη δράση και τη σύνδεση με τη φύση στον σχεδιασμό των δημόσιων συστημάτων, ενισχύοντας την ικανότητά τους να υποστηρίζουν δίκαιη, βιώσιμη και ουσιαστική διαβίωση.
Κίρστι Μποχάτα
Η Kirsti Bohata είναι καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Swansea, όπου είναι συν-διευθύντρια του Δικτύου Έρευνας για την Κλιματική Δράση (CARN) της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών και του Κέντρου Έρευνας για την Αγγλική Λογοτεχνία και Γλώσσα της Ουαλίας (CREW). Το διεπιστημονικό της έργο περιλαμβάνει: το Climate Lab (μια συνεργασία μεταξύ κλιματολόγων και καλλιτεχνών), που χρηματοδοτείται από το Συμβούλιο Έρευνας Φυσικού Περιβάλλοντος (NERC)· το διεπιστημονικό δίκτυο Narrating Rural Change , που μελετά την αγροτική και γεωργική αλλαγή στο πλαίσιο της κλιματικής και οικολογικής κρίσης (με χρηματοδότηση από το NERC και το Συμβούλιο Χρηματοδότησης Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών (AHRC)· μια συνεργασία λογοτεχνίας-γεωγραφίας που κορυφώνεται με τον Λογοτεχνικό Άτλαντα (χαρτογράφηση μυθιστορημάτων από την Ουαλία). Το έργο της ασχολείται με τη μετααποικιακή θεωρία, την queer θεωρία και τις μελέτες αναπηρίας.
Πρόσφατες δημοσιεύσεις της περιλαμβάνουν τα βιβλία Queer Square Mile: Queer Short Stories from Wales (2022), που συνεπιμελήθηκε με τους Mihangel Morgan και Huw Osborne, Disability in Industrial Britain: A Cultural and Literary History of Impairment in the Coal Industry, 1880–1948 (2020), που συνυπέγραψε με τους Alexandra Jones, Mike Mantin και Steven Thompson και χρηματοδοτήθηκε από το Wellcome Trust. Το πρώτο της βιβλίο ήταν το Postcolonialism Revisited: Writing Wales in English. Είναι επιμελήτρια της σειράς των κλασικών βιβλίων της «Library of Wales» και συνεπιμελήτρια της σειράς «Writing Wales in English» των εκδόσεων του Πανεπιστημίου της Ουαλίας.